Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/356 van de Commissie van 13 december 2018 tot aanvulling van Verordening (EU) 2015/2365 van het Europees Parlement en de Raad met technische reguleringsnormen tot nadere bepaling van de aan transactieregisters te rapporteren gegevens over effectenfinancieringstransacties (SFT's) (Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EU) 2015/2365 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015 betreffende de transparantie van effectenfinancieringstransacties en van hergebruik en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/20121, en met name artikel 4, lid 9,
(1) Om de doelmatigheid te vergroten en om de overeenkomsten tussen rapportage over derivaten en rapportage over effectenfinancieringstransacties (hierna „SFT's” genoemd) te benutten, moet de verplichting om, in overeenstemming met artikel 4 van Verordening (EU) 2015/2365, de nadere gegevens over SFT's bij transactieregisters te rapporteren, worden afgestemd op de verplichting om, in overeenstemming met artikel 9 van Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad2, derivatentransacties bij transactieregisters te rapporteren. De rapportageverplichtingen tot nadere bepaling van SFT-gegevens moeten derhalve vergelijkbaar zijn met de rapportageverplichtingen tot nadere bepaling van gegevens over derivatencontracten.
(2) Om de doelmatigheid en het nut van gerapporteerde informatie over SFT's te verzekeren, moeten de specifieke details van de te rapporteren SFT's worden aangepast aan de in Verordening (EU) 2015/2365 genoemde verschillende types SFT's. Wat rapportage van margeleningstransacties betreft, beoogt Verordening (EU) 2015/2365 transacties in beeld te brengen die hetzelfde doel dienen als retrocessietransacties, kooptransacties met wederverkoop of effectenleningstransacties, en die derhalve vergelijkbare risico's voor de financiële stabiliteit inhouden doordat zij mogelijkheden bieden voor de opbouw van hefboomwerking, procycliciteit en onderlinge verwevenheid op de financiële markten of doordat zij bijdragen aan looptijd- en liquiditeitstransformatie. Margeleningen mogen daarom dan wel transacties omvatten die vallen onder margeovereenkomsten tussen financiële instellingen en hun cliënten waarbij financiële instellingen primebrokeragediensten aan hun cliënten leveren, toch omvatten zij geen andere leningen zoals leningen voor bedrijfsherstructurering die, ondanks dat zij mogelijk effecten omvatten, niet bijdragen aan de systeemrisico's die Verordening (EU) 2015/2365 wilde aanpakken.
(3) Belangrijk daarbij is dat de nadere gegevens van door een centrale tegenpartij geclearde SFT's correct worden gerapporteerd en gemakkelijk kunnen worden geïdentificeerd, ongeacht of die SFT op dezelfde datum of op een later tijdstip is gecleard dan de datum waarop die SFT is gesloten.
(4) Om omvattende rapportage te verzekeren ingeval specifieke gegevens van de zekerheid op de dag van de transactie niet bekend zijn, moeten tegenpartijen de informatie over de gestelde zekerheid bijwerken zodra deze voor de tegenpartijen beschikbaar komt, en uiterlijk de werkdag na die van de valutadatum van die SFT.
(5) Om de autoriteiten die toegang hebben tot de nadere gegevens van SFT's in transactieregisters, meer nuttige informatie te verschaffen, moeten tegenpartijen aan de transactieregisters het internationale effectenidentificatienummer (International Securities Identification Number — hierna „ISIN” genoemd) van als zekerheid voor een SFT gebruikte zekerhedenpakketten rapporteren indien dat pakket een ISIN heeft.
(6) Wanneer tegenpartijen zekerheden stellen op nettopositiebasis, resulterend uit de verrekening van een aantal SFT's tussen twee tegenpartijen, is een specifieke toewijzing van zekerheden aan een individuele SFT vaak niet mogelijk, en is de toewijzing van de zekerheid dus misschien niet bekend. In die omstandigheden zouden tegenpartijen in staat moeten zijn om zekerheden te rapporteren onafhankelijk van de onderliggende lening.
(7) Deze verordening is gebaseerd op de ontwerpen van technische reguleringsnormen die de Europese Autoriteit voor effecten en markten (European Securities and Markets Authority — hierna „ESMA” genoemd) volgens de procedure van artikel 10 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad3 aan de Commissie heeft voorgelegd.
(8) ESMA heeft publieke consultaties over deze ontwerpen van technische reguleringsnormen georganiseerd, de eventuele daaraan verbonden kosten en baten geanalyseerd, en de bij artikel 37 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 opgerichte ESMA-stakeholdergroep effecten en markten om advies verzocht,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1 - Over SFT's te rapporteren gegevens
Artikel 2 - Door centrale tegenpartijen geclearde SFT's
Artikel 3 - Rapportage over zekerheden
Artikel 4 - Rapportage over hergebruik van zekerheden
Artikel 5 - Inwerkingtreding
-
PB L 337 van 23.12.2015, blz. 1.
(terug) -
Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters (PB L 201 van 27.7.2012, blz. 1).
(terug) -
Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/77/EG van de Commissie (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 84).
(terug)